Κυριακή, 14 Ιανουαρίου 2018 19:20

Θέλω μια μέρα να τρέξω Σπάρταθλο: ο πρώτος μου ούλτρα

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(6 ψήφοι)

 

Ψέματα να μην λέμε, τον φοβήθηκα τον αγώνα. Μέρες πριν τρέξω αυτά τα 70 κρητικά χιλιόμετρα (από τη Φαιστό ως την Κνωσό) είχα αρχίσει να αμφιβάλω για τον εαυτό μου και τις δυνατότητες μου. Ήμουν γεμάτος αγωνιώδη ερωτήματα: Προπονήθηκα αρκετά; Θα καταφέρω να κρατήσω το ρυθμό; Τι θα κάνω αν ο καιρός δεν είναι καλός και βρέχει ή έχει αέρα; Πως θα αισθάνομαι όταν φθάσω στο 50; Γενικώς παρουσίαζα όλα τα σημάδια του φοβισμένου ανθρώπου που έχει χάσει κάθε ίχνος αυτοπεποίθησης.

Το μόνο καλό ήταν πως θυμόμουν έτσι τον εαυτό μου πριν περίπου 20 χρόνια όταν είχα τρέξει τον πρώτο μου μαραθώνιο ή πιο πρόσφατα πριν τρέξω τον μαραθώνιο του Ολύμπου. Με παρηγορούσε κάτι ακόμη. Όποτε φοβόμουν λίγο παραπάνω πριν από κάποιο αγώνα, είχα παρατηρήσει πως τα πήγαινα τελικά καλύτερα. Αντίθετα όταν αισθανόμουν σίγουρος, τότε ήταν που τα πράγματα δεν εξελίσσονταν όπως τα περίμενα.

Εν πάση περιπτώσει, ήμουν τόσο αγχωμένος τις τελευταίες εκείνες μέρες πριν τον αγώνα που ζάλιζα τους πάντες γύρω μου, σχεδόν ικετεύοντας (από μέσα μου) για κάποια ψυχολογική υποστήριξη. Ο προπονητής και φίλος μου, ο Δημήτρης Κασίμης υπέστη τα περισσότερα (μετά τη Μαρία). Μιλήσαμε 3-4 φορές μέσα στην τελευταία εβδομάδα σχεδόν κάθε μέρα το τελευταίο 72ωρο. Ο ορισμός της κατάχρησης φιλίας. Σχεδιάσαμε την τακτική του αγώνα. «Να μην αγχώνεσαι» μου τόνιζε συνέχεια, «στόχος είναι απλώς να τερματίσεις, αυτός είναι ο πρώτος σου ultra». Δεν θυμάμαι πόσες φορές μου το είπε, δεν θυμάμαι πόσες φορές το άκουσα ειδικά το τελευταίο τριήμερο πριν τον αγώνα. Αισθανόμουν όπως ένας μποξέρ που λίγο πριν ξεκινήσει ο αγώνας, ο προπονητής τον συμβουλεύει από τη γωνιά του αλλά αυτός  κοιτάει συνεχώς και φοβισμένα τον αντίπαλο του ο οποίος του φαίνεται θηρίο ικανό να τον σκοτώσει από τον πρώτο κιόλας γύρο. Αυτό ήταν για μένα εκείνα τα 70 χιλιόμετρα: ο πιο δύσκολος αντίπαλος που είχα ως τότε αντιμετωπίσει στα 20 χρόνια που τρέχω σε αγώνες.

Το Σάββατο φθάσαμε  στο Ηράκλειο. Σε μας τους βόρειους μας φάνηκε πολύ ζέστη. Σχεδόν ανοιξιάτικος καιρός, 15-17 βαθμοί θερμοκρασία μέσα στον Δεκέμβριο δεν είναι άσχημα. Την άλλη μέρα, ο αγώνας ξεκίνησε από τη Φαιστό με τους χειρότερους οιωνούς. Καταρρακτώδης βροχή μισή ώρα πριν την έναρξη. Μου κόπηκαν τα πόδια. Βγαίνει αγώνας τόσων ωρών με βροχή, αναρωτήθηκα. Κοίταζα τους άλλους δρομείς γύρω μου που ήταν ή έδειχναν ήρεμοι και δεν μπορούσα να καταλάβω τι συμβαίνει. Γιατί είναι τόσο άνετοι; Τι θηρία αντοχής θεέ μου; Για να πάρω κουράγιο, θυμήθηκα τα λόγια του φίλου μου του Γιώργου Παρασκευά την παραμονή της αναχώρησης για τον αγώνα: «μην σ’ απασχολεί αν βρέχει. Αν βρέχει για σένα, βρέχει και για τους άλλους». Σε τέτοιες καταστάσεις, ο Γιώργος είναι ο φίλος που εύχεσαι να έχει ο καθένας.  Είναι το είδος των ανθρώπων που η ηρεμία τους σου μεταφέρεται.

Τέλος πάντων η βροχή σταμάτησε λίγο πριν την εκκίνηση. Ξεκινήσαμε. Τα πρώτα 10 χιλιόμετρα ήταν ευχάριστα. Αργό τέμπο με 6’/χλμ για τα δικά μου δεδομένα ήταν κάτι σαν χαλαρή προπόνηση, ένα long run που έλεγε ο Κασίμης. Μετά το δέκατο χιλιόμετρο άρχισε να ανηφορίζει ελαφρά και να ψιχαλίζει. Τα δύσκολα άρχισαν στο 15ο χλμ. Η κλίση μεγαλύτερη  (κάποιος μου είπε αργότερα πως η διαδρομή είχε 800 μέτρα υψομετρικής διαφοράς) και η βροχή να δυναμώνει. Στο σταθμό στο 20 χιλιόμετρο έφτασα στις 2 ώρες και 2 λεπτά. Ούτε καλά ούτε άσχημα αλλά ήμουν μούσκεμα και λόγω της ανηφόρας άρχισε να βγαίνει η πρώτη κούραση. Ο ουρανός ήταν μαύρος και εγώ μέσα μου τα έβλεπα γκρι.

Στο 30ο χλμ η βροχή δυνάμωσε πολύ. Έπεφτε με το τουλούμι, δυνατή σχεδόν σαν μπόρα. Ήμουν μούσκεμα, τα παπούτσια μου έπαιρναν νερό,  άρχισα να κρυώνω. Τα έβλεπα πλέον όλα μαύρα. Εκεί ήταν που μου ήρθε η πρώτη αρνητική σκέψη στο μυαλό: «κρυώνω και έχω ένα μαραθώνιο ακόμη!». Κι ύστερα μια δεύτερη σκέψη εισέβαλε:  «μήπως να εγκαταλείψω μην πάθω καμιά πνευμονία;».

Η εμπειρία με καθησύχασε πως όλα αυτά ήταν  παιχνίδια του μυαλού. Κάπως έτσι  αποφάσισα να κοροϊδέψω εγώ τον εαυτό μου τώρα. «Τρέξε τουλάχιστον μέχρι το 42 να λες πως έκανες έναν μαραθώνιο και μετά σταμάτα». Στο 33ο χλμ η βροχή σταμάτησε και άρχισε επιτέλους η κατηφόρα μετά από 15 χιλιόμετρα συνεχούς ανάβασης. Η θερμοκρασία ανέβηκε και τώρα όλα γινόταν πιο ευχάριστα.

Έφτασα στο όριο των 42χιλιομέτρων  σε 3 ώρες και 58 λεπτά. Όχι ότι είχε μεγάλη σημασία αλλά  ένιωθα καλά με το χρόνο μου. Είναι αλήθεια πως λίγα χιλιόμετρα νωρίτερα είχα νιώσει το πρώτο έντονο κύμα κούρασης που όμως με κάποιο παράξενο τρόπο όταν πέρασα το όριο του μαραθωνίου το αισθάνθηκα να φεύγει. Ο Γιώργος που είχε τρέξει ένα αγώνα 100 χιλιομέτρων με είχε ενημερώσει γι’ αυτό το παράξενο φαινόμενο της κούρασης που φεύγει και έρχεται ανά διαστήματα.

Ένιωθα πλέον καλά. Η διαδρομή συνέχιζε να είναι σε γενικές γραμμές ήπια κατηφορική έστω κι αν ήταν μάλλον βαρετή από πλευράς θέας. Εκεί στο 50 αισθάνθηκα πως επιτάχυνα, μια μικρή αλλαγή ρυθμού. Πήγαινα πλέον με μέσο όρο γύρω στο 5.15’’-5.20’’. Συγκρατήθηκα. Δεν ήταν ώρα για περιττά ρίσκα. Είχα άλλα 20 χιλιόμετρα μπροστά μου.

Όταν μπήκα στην πόλη του Ηρακλείου είχα πλέον διανύσει 60 χιλιόμετρα. Το κομμάτι αυτό ήταν το  πιο  άσχημο του αγώνα καθώς εκτός από την κούραση είχα τώρα να παλέψω με τον κίνδυνο των αυτοκινήτων. Οι οργανωτές είχαν προειδοποιήσει πως η κυκλοφορία δεν θα διακοπτόταν για τον αγώνα και έτσι παρά τις πραγματικά φιλότιμες και συγκινητικές προσπάθειες των ανθρώπων της τροχαίας να μας προστατεύσουν ήμασταν συνεχώς εκτεθειμένοι. Μέσα στην πόλη βρήκα επιπλέον μια παρατεταμένη ανηφορική κλίση. Όλα πλέον έδειχναν δύσκολα, εκτός από το γεγονός πως μου έμεναν μόνο 10 χιλιόμετρα να διανύσω.

Η κούραση με έλιωνε αργά και βασανιστικά. Η κούραση του  ultra είναι  διαφορετική από αυτήν του μαραθωνίου ή των μικρότερων αποστάσεων. Έρχεται σιγά-σιγά, χωρίς να πιέζει καρδιοαναπνευστικά, αλλά είναι τόσο βαθιά που σχεδόν σε ρουφάει μέσα της. Καθώς διέσχιζα περιμετρικά την πόλη, αισθάνθηκα πως δυσκολευόμουν πλέον στην επαφή μου με το περιβάλλον. Σε μια διασταύρωση ήμουν τόσο θολωμένος, που έστριψα προς λάθος κατεύθυνση αλλά ευτυχώς κάποιος από τους οργανωτές ήταν εκεί για να με επαναφέρει στο σωστό δρόμο.

Στον σταθμό, πριν τη στροφή για Κνωσό, στο τελευταίο πεντάρι, με περίμενε η Μαρία. Όταν με είδε άρχισε να φωνάζει με ενθουσιασμό και υποστηρικτικά. Δεν θυμάμαι τι έλεγε, η κατάσταση μου δεν μου επέτρεπε καν να συγκεντρωθώ ώστε να ακούσω τα λόγια της. Συγκινήθηκα. Προσπάθησα να χαμογελάσω για να της δείξω πως είμαι καλά και να μην ανησυχήσει. Μάλλον δεν τα κατάφερα. Και φαίνεται πως τα έκανα χειρότερα όταν απλώνοντας το χέρι μου  δεν κατάφερα να συγκρατήσω  ένα μπουκάλι νερό από το τραπέζι του σταθμού, όπως και το επόμενο μπουκαλάκι που επιχείρησα να πιάσω. Δεν είχα κουράγιο να σταματήσω προτίμησα να μην πιω τίποτε και να συνεχίσω.

Εκείνο το τελευταίο πεντάρι ήταν το πιο δραματικό. Η ανηφόρα με σκότωνε. Πονούσα και σχεδόν παραπατούσα αλλά δεν ήθελα να περπατήσω ούτε για εκατό μέτρα. Πάντα θυμάμαι σε τέτοιες περιπτώσεις τον συγγραφέα των δρομέων, τον Μουρακάμι, που θέλει να γράφει η μελλοντική ταφόπλακα του: «Τουλάχιστον δεν περπάτησε ποτέ». Κι εμένα το ίδιο θέλω.

Κνωσός 1 χιλιόμετρο έγραφε η πινακίδα. Ήταν το πιο γλυκό τελευταίο χιλιόμετρο από όσα ποτέ μου έχω τρέξει. Τερμάτισα σε χρόνο 6 ώρες και 27’. Κατά μέσο όρο υπολόγισα πως πρέπει να έτρεξα  5’.40’’/χιλιόμετρο. Η δοκιμασία ολοκληρώθηκε επιτυχώς. Είμαι χαρούμενος για την όλη εμπειρία αλλά ο Σπάρταθλος είναι πολύ μακριά ακόμη.

 

Νίκος Μαραντζίδης

Διαβάστηκε 2223 φορές
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Βυζαντινή πρεμιέρα 50 χιλιομέτρων

Προσθήκη σχολίου

Σιγουρευτείτε πως έχετε εισάγει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες με το σύμβολο (*). Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Τι έμαθε ο Παντελής Καψής τρέχοντας;

Το νέο βιβλίο του κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "Athens Voice" και δεν είναι ένα απλό ημερολόγιο καταγραφής.

Περισσότερα...

  • Όλυμπος μια επιτυχημένη αποτυχία...

      Της Χαράς Λειβαδίτη Όταν συναντηθήκαμε την τελευταία φορά πριν τον Όλυμπο με τα παιδιά για τις τελευταίες  λεπτομέρειες τους άκουγα να μιλάνε με ενθουσιασμό, σιγουριά και τρομερή διάθεση για το νέο μας εγχείρημα. Εγώ συμμετείχα βεβαία αλλά στο βάθος του μυαλού μου ήξερα πως για μένα ήταν κάτι πολύ δύσκολο, γιατί μπορεί μεν να είχα φορτώσει πολλούς αγώνες και χιλιόμετρα στα πόδια μου όλη τη σεζόν, αλλά προπόνηση για το συγκεκριμένο βουνό δεν….
  • Ο καλύτερος Όλυμπος

    Ένας ακόμα Όλυμπος πέρασε, για μένα ο τρίτος, σίγουρα ο αγώνας που ευχαριστήθηκα περισσότερο και ταυτόχρονα ένας αγώνας που μου έδωσε ένα καλό μάθημα υπομονής και επιμονής.
  • Με το μυαλό στον Όλυμπο

    Μπορείτε να  χωρέσετε όλο τον αγώνα στο μυαλό σας; Να τον δείτε πριν τον τρέξετε, να προειδοποιήσετε το σώμα σας για το τι το περιμένει; Να ασκηθείτε ψυχολογικά και διανοητικά; Οι ειδικοί επιμένουν ότι με αυτό τον τρόπο θα πάτε καλύτερα. Φαντάζομαι πως κάτι τέτοιο ισχύει για ένα αθλητή στην κατηγορία των ελίτ. Είναι σημαντικό να πηγαίνει προετοιμασμένος από κάθε πλευρά για να νικήσει. Για εμάς τους υπόλοιπους ωστόσο που απλώς δίνουμε αγώνα επιβίωσης;
  • Στον Όλυμπο μετά τα 60...

    Όταν έκλεισα τα 60 αποφάσισα να το γιορτάσω με κάτι που δεν είχα ξανακάνει: να τρέξω τον πρώτο μου μαραθώνιο στο βουνό. Για μένα ήταν μεγάλη πρόκληση. Διάλεξα το Ζαγόρι, νομίζω το πιο όμορφο μέρος στην Ελλάδα κι ένα απωθημένο μου από τα φοιτητικά χρόνια.
  • Τα sos του Ολύμπου

    Πώς διαχειρίζεσαι έναν μεγάλο αγώνα; Το ερώτημα προφανώς δεν είναι θεωρητικό, έχουμε μπροστά τον Όλυμπο και το συζήτησα με τον Δημήτρη Κασίμη (στη φωτό), του ζήτησα τα sos του αγώνα κατά κάποιο τρόπο. Η γενική φιλοσοφία του: Υπομονή και εγκράτεια στον ρυθμό με στόχο την  σωστή κατανομή ενέργειας, σωστή διαχείριση υδατανθράκων και καλή ενυδάτωση με λήψη των απαραίτητων ηλεκτρολυτών. Τα υπόλοιπα τα εκθέτω συνοπτικά όπως τα κατάλαβα…

  • Δεν θα ξανατρέξω ποτέ!
    Τετάρτη, 09 Μαϊος 2018 17:23
    Δεν θα ξανατρέξω ποτέ!

    Στο τερματισμό του αγώνα στη Σίφνο η Χριστίνα, κρατώντας το μικρόφωνο, πλησίαζε έναν έναν τους δρομείς και τους ρωτούσε αν θα ξανάρθουν τον επόμενο χρόνο. Δεν το βρήκα καθόλου σοφό και προσπάθησα να αποφύγω να απαντήσω. «Σίγουρα», της είπα, «είτε για να τρέξω είτε σαν… εθελοντής». Βλέπετε την υπεκφυγή.

    Διαβάστε περισσότερα...
  • Γιατί αγαπάω τους αγώνες
    Παρασκευή, 13 Απριλίου 2018 14:23
    Γιατί αγαπάω τους αγώνες

    Φέτος παίρνω μέρος σε λιγότερους αγώνες. Η αρχική μου σκέψη ήταν ότι δεν θέλω να πάω κουρασμένος στον Όλυμπο. Δεν θα πω ότι δεν μου λείπουν. Οι αγώνες, ιδίως οι αγώνες βουνού, είναι γιορτινή εκδρομή και μαζί ευκαιρία να δεις φίλους, να μοιραστείς αυτό που αγαπάς. Είναι κι ένας τρόπος να ελέγχεις την κατάσταση στην οποία βρίσκεσαι. Μετράς χρόνους και συγκρίνεις.

    Διαβάστε περισσότερα...
  • Το καλύτερο τρέξιμο της ζωής μου
    Κυριακή, 08 Απριλίου 2018 20:53
    Το καλύτερο τρέξιμο της ζωής μου

    Μπορείτε να πείτε ποτέ με βεβαιότητα ποιο είναι το καλύτερο τρέξιμο στη ζωή σας; Σίγουρα δεν είναι εύκολο, άλλωστε το τρέξιμο συνήθως είναι στιγμές σκόρπιες που σου έρχονται ανακατεμένες στη μνήμη. Στιγμές ανάτασης και ευφορίας, στιγμές ανάλαφρες που όλα πάνε καλά ή πάλι στιγμές εξάντλησης και πόνου που τις θυμάσαι λίγο σαν παράσημα για την προσπάθεια.

    Διαβάστε περισσότερα...
  • Για κουρασμένα παλικάρια
    Πέμπτη, 29 Μαρτίου 2018 22:37
    Για κουρασμένα παλικάρια

    «Το πρόβλημα για τους περισσότερους δρομείς δεν είναι η υπερβολική προπόνηση αλλά η ανεπαρκής αποκατάσταση». Η φράση ανήκει στην Αμερικανίδα προπονήτρια και συγγραφέα Jenny Hadfield κι ομολογώ ότι είναι ένα λάθος που έχω κάνει κι εγώ. Πέρσι νόμιζα ότι θα πάω στον Μαραθώνιο του Ολύμπου καλά προπονημένος και στην πραγματικότητα πήγα κουρασμένος.

    Διαβάστε περισσότερα...
  • Sky running στον Ταΰγετο
    Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2018 21:32
    Sky running στον Ταΰγετο

    Αυτή την χρονιά η Μάνη είχε μια διαφορετική ομορφιά. Ο καιρός βροχερός, με νοτιάδες και σκόνη, δεν σε άφηνε να απολαύσεις το τοπίο όπως άλλες φορές. Οι νοτιάδες όμως έφερναν το κύμα από μακριά, μια φουσκοθαλασσιά, φαινομενικά ήπια, χωρίς τα γνωστά προβατάκια του Αιγαίου που την αντιλαμβανόσουν όταν έβλεπες την δύναμη με την οποία έσκαγε πάνω στα βράχια. Ο αφρός πεταγόταν 3 και 4 μέτρα ψηλά ενώ η μικρή προβλήτα της Καρδαμύλης ήταν φορές που σκεπαζόταν σχεδόν ολόκληρη. Το ξενοδοχείο μας ήταν πάνω από ένα χιλιόμετρο μακριά από την παραλία, ψηλά στον λόφο, κι όμως ο θόρυβος των κυμάτων έφτανε σαν να ήταν δίπλα μας. Ένας διαφορετικός αλλά πολύ δυνατός τρόπος να νιώθεις ότι είσαι μέσα στη φύση.

    Διαβάστε περισσότερα...
  • Επιστροφή στον Ταΰγετο
    Τετάρτη, 21 Μαρτίου 2018 19:22
    Επιστροφή στον Ταΰγετο

    Το Σαββατοκύριακο προγραμματίζω να βρίσκομαι στην Καρδαμύλη για τον μαραθώνιο του Ταϋγέτου. Είναι η πέμπτη ίσως έκτη χρονιά που κατεβαίνω, τις περισσότερες για την διαδρομή των 20 χιλιομέτρων, πέρσι και φέτος για τα 37 χιλιόμετρα. Είναι φανερό ότι έχω κολλήσει. Είναι ένας αγώνας που τα έχει όλα.

    Διαβάστε περισσότερα...

  • Αθλητικά ρούχα που μυρίζουν
    Τρίτη, 05 Ιουνίου 2018 18:32
    Αθλητικά ρούχα που μυρίζουν

    Μπορεί να έχετε αντιμετωπίσει και εσείς το πρόβλημα. Βγάζω ένα τεχνικό μπλουζάκι καθαρό φρεσκοπλυμένο, μυρίζει το άρωμα του καθαριστικού. Το φοράω και μετά από λίγη ώρα τρεξίματος είναι σαν να το έχω φορέσει από τα άπλυτα, αναδύει τον ιδρώτα όλης της σεζόν.

    Διαβάστε περισσότερα...
  • Δεν φταίει (μόνο) η ηλικία...
    Δευτέρα, 04 Ιουνίου 2018 13:38
    Δεν φταίει (μόνο) η ηλικία...

    Τα σκαλάκια στην Πάρνηθα δεν θα έλεγα ότι είναι το αγαπημένο μου μέρος για τρέξιμο. Αυτά τα σκαλοπάτια με τις μπετόβεργες να εξέχουν, αποτελούν πρόκληση για σοβαρό τραυματισμό αν χάσεις την ισορροπία σου. Τα αντιμετωπίζω με τον δέοντα σεβασμό.  Επιπροσθέτως και γιατί να το κρύψουμε, για να τα ανέβω μου βγαίνει η γλώσσα.

    Διαβάστε περισσότερα...
  • Ο χρυσός κανόνας 80/20
    Πέμπτη, 31 Μαϊος 2018 17:05
    Ο χρυσός κανόνας 80/20

    Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του προγράμματος που μου έχει δώσει ο Δημήτρης Κασίμης είναι η εναλλαγή στην ένταση των προπονήσεων. Όταν είναι μια ημέρα δύσκολη ακολουθεί μια με χαλαρό τρέξιμο. Αυτό βοηθά καθώς μπορώ να κάνω πιο καλά, δηλαδή πιο ξεκούραστος,  την επόμενη προπόνηση. Ακόμα και τις δύσκολες ημέρες ωστόσο, τα δύσκολα κομμάτια είναι ένα μικρό μέρος της προπόνησης.

    Διαβάστε περισσότερα...
  • Πονεμένα γόνατα και τρέξιμο...
    Τρίτη, 29 Μαϊος 2018 21:01
    Πονεμένα γόνατα και τρέξιμο...

    Το ότι το τρέξιμο προκαλεί οστεοαρθρίτιδα έχει καταρριφθεί εδώ και καιρό. Τι συμβαίνει όμως με όσους πάσχουν ήδη από οστεοαρθρίτιδα; Μπορούν να τρέχουν ή αυτό θα τους χειροτερεύσει το πρόβλημα; Σύμφωνα με μια καινούργια έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό της Κλινικής Ρευματολογίας στις ΗΠΑ φαίνεται πως όχι μόνο δεν το χειροτερεύει αλλά αντίθετα μπορεί και να λειτουργεί ευεργετικά.

    Διαβάστε περισσότερα...
  • Προσοχή στις κατηφόρες και στις...αγελάδες
    Σάββατο, 19 Μαϊος 2018 17:51
    Προσοχή στις κατηφόρες και στις...αγελάδες

    Ξέρετε ποιο είναι το πιο επικίνδυνο ορεινό σπορ; Θα εκπλαγείτε να μάθετε πως είναι το περπάτημα! Στις Ελβετικές Άλπεις, το 25% όσων χάνουν την ζωή τους είναι περιπατητές ενώ για παράδειγμα ορειβάτες είναι το 17% και σκιέρ το 8%. Ανάλογα στοιχεία προκύπτουν και από τις ΗΠΑ όπου οι θάνατοι περιπατητών είναι υπερδιπλάσιοι από τους θανάτους ορειβατών.

    Διαβάστε περισσότερα...
  • Πόσο "πρέπει" να τρέχουμε για υγεία;
    Πέμπτη, 17 Μαϊος 2018 20:47
    Πόσο "πρέπει" να τρέχουμε για υγεία;

    Πόσες φορές την εβδομάδα είναι καλύτερα να τρέχουμε από την σκοπιά της υγείας; Με ποια ταχύτητα και σε ποιες αποστάσεις;  Οι ερευνητές προσπάθησαν να συσχετίσουν αυτές τις μεταβλητές με την υγεία και τα αποτελέσματα έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον.

    Βασικό συμπέρασμα: ανεξάρτητα από το πόσο τρέχουμε, οι δρομείς κινδυνεύουν λιγότερο από τον γενικό πληθυσμό να πεθάνουν πρόωρα είτε από καρδιά είτε από κάθε άλλη αιτία.

    Διαβάστε περισσότερα...

  • Με τους ήχους του Chariots of Fire
    Πέμπτη, 07 Ιουνίου 2018 11:29
    Με τους ήχους του Chariots of Fire

    Ένας αγώνας στο εξωτερικό και που να το φανταζόμουν ότι θα έφτανε εκεί η χάρη μου. Η ιδέα για το Εδιμβούργο έπεσε στο τραπέζι πέρσι τον Νοέμβριο όταν μια παρέα φίλων δρομέων ψάχναμε να βρούμε έναν αγώνα να τρέξουμε την άνοιξη. Ψάχναμε να βρούμε κάτι που να συνδυάζει το δρομικό μέρος με τη διασκέδαση και τον τουρισμό. Έτυχε να συνδυαστούμε τέσσερα άτομα που μεταξύ μας παρέα δεν κάναμε ούτε ήμασταν καρδιακοί φίλοι. Οργανώθηκε δηλαδή παρέα σχεδόν από το πουθενά που όμως έδεσε όμορφα και εξελίχτηκε ακόμα πιο ωραία κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας με κορύφωση το ταξίδι στο Εδιμβούργο. Αλλά αυτό συμβαίνει συχνά σε φίλους δρομείς. Σε ενώνει η ίδια αγάπη και ο ίδιος στόχος. Ο μαραθώνιος.

    Διαβάστε περισσότερα...
  • Ο Μαραθώνιος που τα έχει όλα
    Παρασκευή, 25 Μαϊος 2018 16:35
    Ο Μαραθώνιος που τα έχει όλα

    Η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει. Λιγότερο από ένας μήνας πλέον έχει απομείνει από τον Μαραθώνιο του Ολύμπου. Η επίσημη παρουσίαση έγινε την Τετάρτη στο Runner Store που είναι ο συνδιοργανωτής του αγώνα μαζί με την Olympus Marathon, τον Δήμο και την Περιφέρεια. Η ιδανική συνεργασία δημόσιου ιδιωτικού τομέα. Γιατί βέβαια σε μια εποχή πληθωρισμού αγώνων, ο μαραθώνιος του Ολύμπου πηγαίνει από το καλό στο καλύτερο. Πρώτος μεταξύ ίσων στην χρυσή τριπλέτα των μαραθωνίων βουνού: Όλυμπος, Μέτσοβο, Ζαγόρι. Με το πλεονέκτημα ωστόσο των πολλών σημαντικών διεθνών συμμετοχών καθώς είναι ο μόνος αγώνας που μετέχει στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα.

    Διαβάστε περισσότερα...
  • Αμοργός Trail και πατατάτο!
    Τετάρτη, 23 Μαϊος 2018 20:59
    Αμοργός Trail και πατατάτο!

    Της Χαράς Λειβαδίτη

    Κάποιους αγώνες τους επιλεγείς προπονητικά… άλλους  λόγω μεταλλίου και διαδρομής… Όταν όμως πρόκειται για αγώνα που γίνεται στην ιδιαίτερη πατρίδα σου έχει ήδη σημειωθεί στο καλεντάρι σου εδώ και καιρό.

    Διαβάστε περισσότερα...
  • Ένας σκληρός και ωραίος αγώνας
    Δευτέρα, 07 Μαϊος 2018 18:09
    Ένας σκληρός και ωραίος αγώνας

    Την Σίφνο μπορείς να την γνωρίσεις με πολλούς τρόπους. Τα μονοπάτια της, την γαστρονομία, τους ανθρώπους της, την θάλασσα. Το Σάββατο 51 δρομείς την γνωρίσαμε μέσα από τον αγώνα που διοργανώθηκε στο νησί, το «Sifnos trail race». Όλη η ομορφιά του νησιού συμπυκνωμένη σε μια διαδρομή 30 χιλιομέτρων. Τον προσδοκούσα με χαρά. Το μόνο που δεν μπορούσα να φανταστώ ήταν τι ακριβώς μας περίμενε. Γιατί ήταν ένας από τους πιο απαιτητικούς αγώνες που έχω κάνει και δεν ήμουν ο μόνος που ένιωσε έτσι. Μετά τον αγώνα έλεγα τον πόνο μου στον τεχνικό διευθυντή, τον Νίκο Κωστόπουλο, ο οποίος συμφώνησε και μου απάντησε ότι ήταν ένας αγώνας «σε άλλο επίπεδο». Ήταν κι αυτό μια ικανοποίηση.

    Διαβάστε περισσότερα...
  • Από την έρημο στους πάγους!
    Δευτέρα, 23 Απριλίου 2018 10:07
    Από την έρημο στους πάγους!

    «Ζω ένα όνειρο». Είναι η πρώτη κουβέντα που μου λέει ο Αργύρης Παπαθανασόπουλος, ο Έλληνας μαραθωνοδρόμος που τερμάτισε πρώτος στον μαραθώνιο του Βόρειου Πόλου, έναν από τους πιο σκληρούς και απαιτητικούς, απάνθρωπους θα τον χαρακτήριζα, μαραθώνιους στον κόσμο. Το να τερματίζει πρώτος ένας Έλληνας και μάλιστα σε έναν τέτοιο αγώνα, με την Ελληνική σημαία στα χέρια, δεν είναι μικρό πράγμα. Ήθελα να του μιλήσω, να του μεταφέρω την χαρά μας αλλά και να πάρω μια μικρή γεύση από μια εξωπραγματική για εμάς εμπειρία.

    Διαβάστε περισσότερα...
  • Ultra στο νησί των Φαιάκων
    Κυριακή, 22 Απριλίου 2018 17:41
    Ultra στο νησί των Φαιάκων

    Του Παύλου Διακουμάκου

    Την σχέση μου με την Κέρκυρα θα την έλεγα πολύπλοκη , αλλά και παράλληλα "αυθόρμητα" απλή αφού ένα πρωί ξύπνησα στο νησί μην μπορώντας να αντιδράσω και ουσιαστικά δεν χρειάστηκε γιατί κατάλαβα ότι μου άρεσε να ζω εκεί. Κάπου εδώ συνάντησε ο Οδυσσέας την Ναυσικά.

    Θα ξεκινήσω από την χρονική στιγμή που γίνεται αυτός ο αγώνας στα καταπράσινα μονοπάτια του νησιού των Φαιάκων, πέρυσι έγινε μια εβδομάδα πριν το Πάσχα και εφέτος μια εβδομάδα μετά.

    Η φύση στην Κερκυραϊκή γη αυτήν την εποχή πραγματικά οργιάζει.

    Διαβάστε περισσότερα...

  • 107 χιλιόμετρα χωρίς έλεος!
    Τετάρτη, 16 Μαϊος 2018 13:47
    107 χιλιόμετρα χωρίς έλεος!

    «Να απολαύσεις αυτόν τον αγώνα, Ξέχνα τα κωλοχρονόμετρα. Να έχεις στο μυαλό σου πως αυτός ο αγώνας δεν τελειώνει ποτέ. Στεναχωρήθηκα που εγκατέλειψες στην Ψάθα. Είσαι καλός δρομέας μην παρασυρθείς». Αυτά ήταν τα λόγια του έμπειρου Σαλονικιού δρομέα ΚωνσταντίνουΖέρβα, λίγα λεπτά πριν την εκκίνηση.  Ο Ζέρβας δεν είναι κανένας «χθεσινός». Η φωνή του μπήκε μέσα μου, ρίζωσε που λένε. Για πρώτη φορά στη ζωή μου ξεκίνησα έναν αγώνα χωρίς να σκέφτομαι τον χρόνο και τον τερματισμό. Το ένιωσα στο τέλος αυτό, όταν μετά από σχεδόν 13 ώρες έσβησε το ρολόι μου μένοντας από μπαταρία και δεν μ’ ένοιαξε, έτρεχα στα «τυφλά». 

    Διαβάστε περισσότερα...
  • Θέλω να τρέξω Σπάρταθλο και εγκατέλειψα σε αγώνα 100Κ
    Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2018 09:41
    Θέλω να τρέξω Σπάρταθλο και εγκατέλειψα σε αγώνα 100Κ

    Του Νίκου Μαραντζίδη.

    Δεν μου είχε συνέβη ποτέ μέχρι σήμερα. Τρέχω συστηματικά τα τελευταία 20 χρόνια σε αγώνες αλλά ποτέ ως τώρα δεν είχα εγκαταλείψει. ‘Όχι ότι δεν το σκέφτηκα. Κανά δυο φορές μάλιστα μου συνέβη εξαντλημένος, να περπατήσω λίγα μέτρα, να φτάσω μια ανάσα από την εγκατάλειψη αλλά τελικά να ξαναβάζω μπρος. Περισσότερο από ντροπή, από ένα αίσθημα ψευτο-υπερηφάνειας (τι θα πει ο  κόσμος;) το πήγαινα μέχρι τέλους.

    Διαβάστε περισσότερα...
  • Βυζαντινή πρεμιέρα 50 χιλιομέτρων
    Τρίτη, 16 Ιανουαρίου 2018 10:33
    Βυζαντινή πρεμιέρα 50 χιλιομέτρων

    Οταν έμαθα για τον Βυζαντινό ήταν Νοέμβρης, είχα μόλις τελειώσει τον ΑΜΑ 2017 και το πλάνο έλεγε ξεκούραση. 
    Ηταν μια δύσκολη χρονιά που ξεκίνησε τον Ιανουάριο με μικρή προετοιμασία για τον Μαραθώνιο της Θεσσαλονίκης και με μία μεγαλύτερη για τον στόχο της χρονιάς το Κρόνιο πέρασμα.Και στους 3 αγώνες είχα πιάσει τους στόχους μου και αν συνυπολογίσουμε τους αρκετούς μικρότερους αγώνες 30 και 21 χιλιομέτρων θα μπορούσα να πω πως η δρομική χρονιά ήταν γεμάτη.

    Διαβάστε περισσότερα...
  • Θέλω μια μέρα να τρέξω Σπάρταθλο: ο πρώτος μου ούλτρα
    Κυριακή, 14 Ιανουαρίου 2018 19:20
    Θέλω μια μέρα να τρέξω Σπάρταθλο: ο πρώτος μου ούλτρα

     

    Ψέματα να μην λέμε, τον φοβήθηκα τον αγώνα. Μέρες πριν τρέξω αυτά τα 70 κρητικά χιλιόμετρα (από τη Φαιστό ως την Κνωσό) είχα αρχίσει να αμφιβάλω για τον εαυτό μου και τις δυνατότητες μου. Ήμουν γεμάτος αγωνιώδη ερωτήματα: Προπονήθηκα αρκετά; Θα καταφέρω να κρατήσω το ρυθμό; Τι θα κάνω αν ο καιρός δεν είναι καλός και βρέχει ή έχει αέρα; Πως θα αισθάνομαι όταν φθάσω στο 50; Γενικώς παρουσίαζα όλα τα σημάδια του φοβισμένου ανθρώπου που έχει χάσει κάθε ίχνος αυτοπεποίθησης.

    Διαβάστε περισσότερα...
  • Ένας Iron Man στη Χαβάη
    Δευτέρα, 18 Δεκεμβρίου 2017 22:18
    Ένας Iron Man στη Χαβάη

    Πώς φαντάζεστε έναν «Iron Man»; Όταν μάλιστα γνωρίζετε ότι είναι ένας από τους ελάχιστους Έλληνες  που  ανήκουν σε εκείνη την κλειστή ομάδα των αθλητών οι οποίοι έχουν προκριθεί στο παγκόσμιο πρωτάθλημα που διεξάγεται κάθε χρόνο στην Χαβάη; Αν έχετε στο μυαλό σας έναν μυώδη σούπερμαν βγαλμένο από το "This is Sparta", τότε θα έχετε πέσει πολύ έξω.

    Διαβάστε περισσότερα...
  • Ένας λάτρης της περιπέτειας
    Τετάρτη, 06 Δεκεμβρίου 2017 18:12
    Ένας λάτρης της περιπέτειας

    Πριν από λίγες ημέρες, σε ηλικία 89 ετών, έφυγε από την ζωή ο Norman Baker. Δεν ήταν δρομέας, ήταν ένας άνθρωπος που σε όλη του τη ζωή αναζητούσε την περιπέτεια και τις προκλήσεις. Έγινε ένας διάσημος εξερευνητής και ήταν  ενεργός και δραστήριος ως το τέλος.

    Διαβάστε περισσότερα...

  • Τρία σνακ των 10 λεπτών!
    Κυριακή, 17 Ιουνίου 2018 16:57
    Τρία σνακ των 10 λεπτών!

    Γίνονται γρήγορα (καθώς δεν θέλουν ψήσιμο  γίνονται σε 10 λεπτά), είναι γεμάτα ενέργεια, υδατάνθρακες κι ένα σωρό άλλα στοιχεία και είναι πεντανόστιμα! Επί πλέον είναι σε μέγεθος μπουκιάς, ώστε να χωράνε σε δρομικές ζώνες . Στα πλεονεκτήματα τους να προστεθεί ότι μπορούν να διατηρηθούν μέχρι και 10 ημέρες στο ψυγείο.

    Διαβάστε περισσότερα...
  • Τροφές κατά της χρόνιας φλεγμονής;
    Κυριακή, 10 Ιουνίου 2018 12:45
    Τροφές κατά της χρόνιας φλεγμονής;

    Με αφορμή την δίαιτα αθλητών που  υποτίθεται ότι προλαμβάνουν και πολεμούν τις φλεγμονές, έχει ξεκινήσει μια μεγάλη συζήτηση για το αν υπάρχουν τέτοιες τροφές. Κατ αρχήν τι εννοούμε. Όχι βέβαια την οξεία φλεγμονή, μετά από κάποιο τραυματισμό που είναι μια φυσιολογική και αναγκαία αντίδραση του οργανισμού. Αλλά την χρόνια φλεγμονή που σύμφωνα με ορισμένες έρευνες συνδέεται με σοβαρά προβλήματα υγείας.

    Διαβάστε περισσότερα...
  • Δύναμη από το Μεξικό
    Κυριακή, 03 Ιουνίου 2018 17:46
    Δύναμη από το Μεξικό

    Γαρίδες, ιδανικές για άπαχη πρωτεΐνη. Αβοκάντο για υγιεινά λιπαρά, βιταμίνες και βέβαια κάλιο για τους μύες. Γιαούρτι για ασβέστιο εκτός όλων των άλλων. Και μια τορτίγια καλαμποκιού για τους υδατάνθρακες. Ένα σνακ Μεξικάνικης έμπνευσης. Τι άλλο να ζητήσει ένας δρομέας γυρνώντας από την προπόνηση του;

    Ζεστό Wrap με γαρίδες και αβοκάντο

    Διαβάστε περισσότερα...
  • Σπιτικά ζελέ ενέργειας
    Κυριακή, 27 Μαϊος 2018 17:43
    Σπιτικά ζελέ ενέργειας

    «Την πρώτη φορά που κοίταξα τα συστατικά στην ετικέτα ενός ενεργειακού τζελ, και μόλις είχα συνέλθει από το σοκ της τιμής του, συνειδητοποίησα ότι μπορούσα να φτιάξω κάτι αντίστοιχο μόνη μου», γράφει η Camilla Saulsbury’s, συγγραφέας του βιβλίου “Power Hungry: The Ultimate Energy Bars Cookbook”.

    Διαβάστε περισσότερα...
  • Παγωτό χωρίς ζάχαρη
    Κυριακή, 20 Μαϊος 2018 16:35
    Παγωτό χωρίς ζάχαρη

    Μια από τις απολαύσεις που στερούνται όσοι έχουμε κόψει την ζάχαρη ,τα παράγωγά της και τα υποκατάστατά, είναι βέβαια το παγωτό. Αυτή την εποχή κοιτάμε και ζηλεύουμε.  Πριν από λίγες ημέρες λοιπόν η Λεονί μου ανακοίνωσε ότι βρήκε μια συνταγή για παγωτό χωρίς ζάχαρη που είναι και γευστική.

    Διαβάστε περισσότερα...
  • Σπιτικά τζελάκια!
    Σάββατο, 12 Μαϊος 2018 19:41
    Σπιτικά τζελάκια!

     

    Είστε από αυτούς που το στομάχι σας αντιδράει άσχημα όταν καταπίνετε τζελάκια στη διάρκεια των αγώνων σας; Η Jen A. Miller, αρθρογράφος στους New York Times για το τρέξιμο και συγγραφέας του βιβλίου "Running: A Love Story", προτείνει λύση: Φτιάξτε στο σπίτι το δικό σας καύσιμο!

    Διαβάστε περισσότερα...